To dobry czas dla rock and rolla?
Tak.

Dlaczego?
A czemu nie?

A czemu tak?
Rock and roll obroni się zawsze.

Kilka lat temu reaktywowaliście oryginalny skład Dinosaur Jr – i dokonaliście rzeczy prawie niebywałej. W natłoku nieudanych comebacków, wasz nie był rozczarowaniem. Dlaczego zadziałało?
Nie wiem, to się po prostu stało. Energia w zespole jest dobra, lepsza niż kiedykolwiek. Dogadujemy się.

A od razu było założenie, że nie skończy się jednym koncertem?
Że będą z tego światowe trasy i premierowe płyty?
Niczego nie planowaliśmy i nie mieliśmy pojęcia, co się stanie.

Stały się rzeczy dobre.
To prawda. Jesteśmy starsi i mądrzejsi i pewnie dlatego wreszcie wiemy, jak się ze sobą porozumieć.

Już bez wojen?
Nie, na szczęście nie.

A co ten wskrzeszony Dinosaur oznacza na scenie? Dwa słowa reklamy, zanim polska publiczność zobaczy na własne oczy.
Hałas. Potężna dawka hałasu.

Na to czekamy. A ty lubisz te nowe piosenki Dinosaur Jr?
Nawet więcej – „Farm” to moja ulubiona płyta Dinosaur Jr w ogóle.

Co jest tak wyjątkowego w „Farm”?
Jest cięższa niż wszystko, co do tej pory nagraliśmy. Chyba najwięcej tu rock and rolla.

A ty z wiekiem wolisz ciężej?
Zdecydowanie. Ale nie ciężej, czyli ostrzej, raczej odchodzę od chaosu i punk rocka. Kiedy mówię: ciężej, myślę: ociężale.

Następna płyta będzie bardziej ociężała?
Przyszłość Dinosaur Jr jest zagadką nawet dla nas samych. Nie wiem, jaka będzie następna płyta. Nie wiem, czy w ogóle będzie. Jeśli J (Mascis, nieprzejednany lider – przyp. red.) napisze nowe piosenki, to pewnie będzie.

To wyłącznie jego decyzja?
W zasadzie tak. To on wyszedł z pomysłem powrotu i to on jest odpowiedzialny za kontynuację. Bez niego nic się nie wydarzy.

Pozwoliliście się tak całkiem zniewolić?
Na to wygląda.

O wow, twój przypadek ekstremalnie potwierdza tę obiegową teorię, że perkusiści nie mówią wiele.
Nie lubię za dużo gadać. Lubię proste, szybkie odpowiedzi. Raz, dwa. Ale było uroczo!