Syn pisarza – Mark Vonnegut – zebrał w tej książce listy, eseje, przemówienia, rysunki i niepublikowane wcześniej opowiadania swojego ojca. Wydawać by się mogło, że takie pośmiertne publikacje (będzie jeszcze jedna: „Popatrz na ptaszka”) nie będą równie wysokich lotów. Lecz nie w przypadku Vonneguta. Staranna redakcja, konsekwentny dobór tekstów i przede wszystkim jakość jego prozy powodują, że książkę się nie czyta, a pochłania. Jednym tchem. Kto nie jest przekonany lub nie zetknął się z pisarstwem Vonneguta, niech sięgnie po jedno opowiadanie – „Wielki dzień”. Antywojenna farsa, w której 16-letni żołnierz bierze udział w tyleż morderczej, co symbolicznej wojnie poprzez wieki. Z jednej strony – boki można zrywać ze śmiechu, z drugiej – zadumać nad bezsensem wojny. Każdej wojny. Jestem pewien, że po tej lekturze będziecie szukać jego książek i zaczytywać się nimi do bladego świtu.